Monday, February 1, 2010

expr:id='"post-" + data:post.id'>

ျပဳႀကျမန္စြာ

ျပဴဖြယ္ကိစၥ ျပဳႀကသူငါ။
နက္ျဖန္သဘက္ ေသရက္မသိပါ။
ေသျခင္းတရား ခ်ိန္းျငားမရွိရွာ။
ကုသုိလ္မူ ျပႀကေဆာ့လွ်င္စြာ။

အေဇၹ၀ ကိစၥမာတဗၺံ၊ ေကာ ဇညာ မရဏံ သုေ၀။
န ဟိ ေနာ သကၤရံေတန၊ မဟာေသေနန မစၥဳနာ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 4:31 AM 0 comments
Labels:
expr:id='"post-" + data:post.id'>

လူတုိင္းျဖစ္ႀက

ႏုနယ္ရုပ္ဆင္း၊ ေတာင့္တင္းခိုင္မာ။
ဇရာေထာင္းေတာ့၊ ေကာင္းေကာင္း မမာ။
ဗ်ာဓိနာျခင္း၊ လာညႇဥ္းေလတာ။
မရဏ၊ ေသရ ေနာက္ဆံုးပါ။
ေသႀကရ ျဖစ္ႀကလူတုိင္းမွာ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 4:29 AM 0 comments
Labels:

Monday, January 18, 2010

expr:id='"post-" + data:post.id'>

shwedagon pagoda

Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 7:32 AM 0 comments

Friday, November 27, 2009

expr:id='"post-" + data:post.id'>

အဘိဓမၼာဆရာႀကီး တရုတ္တန္းဦးေတာက္ကုိ ေရးသားဆံုးမေတာ္မူတဲ့ ဧကပိုဒ္ ရတု

ဆိုပိမ့္ဟုတ္ရာ၊ ေစ့ေစ့နာေလာ့၊ သဒၵါပရမတ္၊ မႏူးနပ္ဘဲ၊ လူတတ္တဆူ၊ ငါေကာဟူ၍၊ အယူေထြဆန္း၊ မရဲလြန္းႏွင့္၊ က်မ္းတဲ့ဂန္တဲ့၊ မရြဲ႕စသာ၊ ေလးျမတ္ပါမွ၊ ပညာတိုးပြား၊ အက်ဳိးမ်ားလိမ့္၊ ေလးပါးပင္လယ္၊ နက္၀ွမ္းက်ယ္ကို၊ ယုန္ငယ္ေသးေကြး၊ မေလာက္ေလးမူ၊ ေသေဘးမေႏွာင္း၊ ျမဲစေတာင္းတည့္၊ ခါေကာင္းသမယ၊ န၀မတဲ့၊ ဘ၀အခိုက္၊ မၾကိဳက္စသာ၊ ၾကိဳက္ခဲ့ပါလည္း၊ သမၼာမ၀င္၊ မိစၦာယွဥ္က၊ လူတြင္လံုးလံုး၊ အျဖစ္႐ႈံး၏၊ ထံုးေတာင္းတႏၱီ၊ က်မ္းအညီ ႏွင့္၊ ဂမၻီရဓာတ္၊ ပရမတ္ကို၊ အတတ္ေတြးေတာ၊ မေဟာေျပာႏွင့္၊ သေဘာသကံ၊ မိမိဉာဏ္ႏွင့္၊ မတန္မရာ၊ နက္နဲစြာကို၊ အရာမသိ၊ မရိပ္မိဘဲ၊ ဟုတ္လိႏိုးႏိုး၊ ဆင္ကန္းတိုးသို႔၊ ႀကိဳးႀကိဳးပမ္းပမ္း၊ အႀကံဆန္းမူ၊ ပရမ္းပတာ၊ စိတ္သညာျဖင့္၊ ထင္ရာထင္မိ၊ မွားေခါင္ထိ၍၊ ဒိ႒ိ ဒီျမစ္၊ စံုးစံုးနစ္သည္။ … ။ လူျဖစ္ ဤတြင္ အဆံုးတည္း။ …. ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 8:33 AM 0 comments
Labels:
expr:id='"post-" + data:post.id'>

မံုရြာၿမိဳ႕ အဘိဓမၼာဆရာႀကီး ဦးသဲကို ဆံုးမေတာ္မူတဲ့ ဆံုးမစာ

ဆိုပိမ့္မညွာ၊ ေစ့ေစ့နာေလာ့၊ ဂဂၤါသဲမွ်၊ ပြင့္ကုန္ၾကသား၊ ဘုရားသာသနာ၊ ေခတ္အခါ၀ယ္၊ လူ႔ရြာနတ္၌၊ နင္ႀကံဳၾကိဳက္လည္း၊ အမိုက္မေခြၽ၊ အလိုက္ေန၍၊ အေျခမႀကီး၊ အခ်ည္းႏွီးလွ်င္၊ ယီးတီးေယာင္ေတာင္၊ ခုတိုင္ေအာင္တည့္၊ သန္းေခါင္လကြယ္၊ ေတာအုပ္လယ္၌၊ ရွစ္နယ္ပတ္ကံုး၊ အျပည့္ဖံုးသည္၊ မိုဃ္းလံုး တိမ္တိုက္၊ လွ်ပ္မႀကိဳက္သား၊ အမိုက္အျပား၊ အင္ေလးပါးထက္၊ နင္ကား ရာေထာင္၊ မကေမွာင္၏။ လူ႔ေဘာင္ လူ႔ရြာ၊ သာသနာ၌၊ ၾကမၼာေတာ္၍၊ ယခုေတြ႕ လည္း၊ အေလ့မလြဲ၊ အမ်ားနဲလွ်င္၊ မိုက္ျမဲႏွင္ႏွင္၊ မိုက္စရႊင္၏။ မ်က္ျမင္ေလာက၊ ဤဘ၀ကား၊ ဒုကၡစင္းစင္း၊ ခ်မ္းသာကင္း၏။ ေသမင္းအစာ၊ နင့္ခႏၶာကို၊ တဏွာဘီလူး၊ အေမွာင့္ပူး၍၊ အ႐ူးျပင္ျပင္၊ နင့္ကိုယ္ထင္၏။ နင္ႏွင့္မဆိုင္၊ နင္ပိုင္ မဟုတ္၊ နင့္႐ုပ္ နင့္နာမ္၊ နင့္သႏၱာန္ကို၊ နင့္ဉာဏ္မစူး၊ အေပၚျဖဴး၍၊ မူးမူးေမ့ေမ့၊ အမ်ားေလ့ျဖင့္၊ ေန႔ရက္အပံု၊ လြန္ခဲ့တံုၿပီ၊ အာ႐ံု၀တၳဳ၊ မီးစာစုကို၊ မႈမႈရရ၊ နင္အားက်လည္း၊ ထားျပေသမင္း၊ သူ႔တပ္နင္းက၊ မျငင္းဆန္သာ၊ နင့္ခႏၶာသည္၊ ျပာပံုအၿပီး၊ ျဖစ္လုနီးၿပီ၊ ယီးတီးယားတား၊ ေသ၍သြားလည္း၊ တရားမၾကြယ္၊ အထုပ္ငယ္လ်က္၊ အပါယ္စခန္း၊ သြားျမဲလမ္း၌၊ တပန္းဟိုက္ဟိုက္၊ တ႐ႈိက္ငင္ငင္၊ တျငင္ၿငိဳၿငိဳ၊ ဆင္းရဲပိုလ်က္၊ ထိုထိုဘ၀၊ အနႏၱလွ်င္၊ အစမဆံုး၊ အမ်ားထံုးတည့္၊ အႏႈန္းမပ်က္၊ ေအာက္နရက္၀ယ္၊ တသက္ႏြယ္ႏြယ္၊ အျမစ္တြယ္သို႔၊ အပါယ္ထိုထို၊ ဥဒဟိုသည္။ … ။ နင္လို လူမိုက္ သြားလမ္းတည္း … ။ … ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 8:32 AM 0 comments
Labels:
expr:id='"post-" + data:post.id'>

မံုရြာၿမိဳ႕အနီး ဆားထံုးရြာက အဘိဓမၼာ ေမာင္ေရာင္နီကို ေရးေပးတဲ့ ပိဋကတ္အစြယ္ခ်ဳိး

တပိုင္းေၾကာင္ က်က္oစာရ႐ံုႏွင့္၊
ခက္ပါလွ သေဘာဉာဏ္၊
ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊
ေဒါသမာန္ထူပြား။
ေစာဒကတုဘက္လာလွ်င္၊
သူ႔ထက္ငါ ျငင္းတဲ့လူစား။ … ။

ဘုရားေဟာ ျမတ္ဓမၼကၡန္ကို၊
တတ္ေလဟန္ ေရာင္၀ါး၊
ပရမတ္ျပန္ အေၾကာင္သမားေတြတို႔၊
ေထာင္လႊားၾကသူ႔ထက္ငါ။
အသိဉာဏ္ တထြာေလာက္ကယ္ႏွင့္၊
ညွာမေထာက္ ေဟာတတ္လွပါ။ … ။

ပရိသတ္ ေထာမနာေအာင္၊
ေစာဒနာဉာဏ္အေကာက္ေတြႏွင့္၊
ကန္အေၾကာက္ အတင္း မေရွာင္၊
ျငင္းၾကလူ႔ေဘာင္။
ပိဋကတ္အစြယ္ေထာင္လွ်င္၊
အပါယ္ေဘာင္ ဆင္းရလိမ့္ေလး … ။ … ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 8:32 AM 0 comments
Labels:
expr:id='"post-" + data:post.id'>

ေမာင္ႀသဇာကုိဆုံးမစာ

အလုပ္ႏွင့္၊ ေန႔ပုပ္လို႔ ရက္ဟုံ၊
ႏွစ္ေမ်ာလို႔ အသက္ကုန္တယ္၊
တြက္ပံုျဖင့္ မေကာင္း။
ခုလိုႏွင့္ သံသာေဘြမွာ၊
ခႏၶာေတြမ်ားတဲ့ စေတာင္း။ … ။

သက္ေမြးမႈ စခန္းပိုေအာင္၊
၀မ္းကိုသာနင္ေက်ာင္း၊
ေလးဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ ေႏွာင္းခါမွ၊
သူၾကြယ္ေလာင္းလုပ္ခ်င္။

မိုဃ္းကုန္ၿပီ ထြန္မခ်ခ်င္ႏွင့္၊
ရြံစရာ့ မွားဖို႔ ျဖစ္အင္။ … ။

ႏြားအိုႀကီး အေမာ့သင္သလို၊
မေလွ်ာ့လွ်င္ ဘ၀ဆံုးရွာေတာ့၊
အစတံုးနင့္အဆင္၊ လြဲဖို႔သာျပင္။
တရားသို႔ မသက္၀င္လွ်င္၊
အခက္နင္ ၾကံဳေတြ႕ ဖို႔ေလး။ … ။
Posted by ဦးေကာ (ေရႊေစတီ) at 8:30 AM 0 comments
Labels:
Subscribe to: Posts (Atom)